تبلیغات
کریتیک

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

کریتیک

ساختن ناخودآگاه‌های انقلابی!

جمعه 24 مهر 1394

نامۆ

نویسنده: دیاکو   طبقه بندی: همه و هیچ، 

له‌ شه‌قامێکی شاردا

که‌ شاره‌که‌ش به‌ئه‌ستۆی خۆی ناگرێت و

جگه‌ له‌ سه‌گه‌ به‌ڕه‌ڵایان،

که‌سی تێدا ناوه‌رتێت و

پیاوێک نامۆ

له‌ ئامێزێکی نامۆدا

ڕێک به‌رامبه‌ر به‌ دونیادا

ڕاوه‌ستاوه‌و سه‌ر هه‌ڵ دێنێت

هه‌زار هه‌زار دڕووژم ئه‌دات

به‌ڵام نه‌ که‌س ته‌یدا ڕاماو

نه‌ عه‌ڕز قڕچه‌ی لێ هات و

نه‌ ئاسمان گڕمه‌ی لێ دێ.

وه‌ها دونیا محیتێکه‌* له‌ نامۆیان

که‌ نامۆیان هه‌موورۆژێ سازی ده‌که‌ن

به‌بێ ئه‌وه‌ی به‌یه‌ک بڵێن که‌ چی ده‌که‌ن

سەرقاڵین و ئینجار نامۆ

له‌ شه‌قامان خاڵه‌ رێبوار به‌ دوای یه‌ک دا

رێ ده‌گۆرن

خاڵه‌ نامۆو رێگا نامۆ

فیشه‌ک فیشه‌ک له‌ دیواران،

ڕاگه‌یاندن ده‌شته‌ ناو چاو

ده‌شته‌ ناو گوێ

ده‌ بیکڕن له‌ گه‌وادان

كاڵاو کووتاڵ

ده‌ پێپکه‌نن بۆ ده‌سه‌ڵات،

ئافه‌ریم بلێن بۆ جاشان

ده‌ مڵتان بشکێنن بۆ ژیان،

له‌ رێزی رێفراندۆمی سه‌رۆک کۆمار

با گوێتان نه‌ده‌ن له‌ بیزمار.

ئاخ خه‌ساڕ و ئاخ چه‌ند خه‌ساڕ

ئه‌و گه‌نجانه‌ی وه‌ها رۆیشتن به‌ دۆلێدا

ده‌ پێم بلێن

کوان ئه‌وانه‌ی وه‌ها له‌ دڵی میلله‌تا ده‌ژین ؟

له‌ تێلێگرام یان له‌ بازار ؟

یان له‌ شه‌قامی سه‌گبابان به‌ مۆنیکاو تویوتایان ؟

نامۆم نامۆ ، له‌ ژیان له‌ خۆم

ده‌چمه‌وه‌ ناو شه‌قامه‌که‌

ده‌بمه‌وه‌ پیاوه‌ نامۆکه‌

ئامێزه‌که‌ توندتر ده‌گرم

به‌ ده‌نگێکی به‌رزتر ده‌لێم

هاوار ده‌که‌م:

له‌ ده‌ست مه‌ده‌ن ژیانتان ، ده‌ست و لاقتان

مه‌بن به‌ ده‌ستی جاشان

به‌ چاو و گوێ و لاقیان

ببن به‌ ژین ، ببن به‌ ژیان

که‌ مردیشن ببن به‌ زه‌هریماریان

که‌ چێ دیسان نامۆم ، نامۆن

لێک حاڵی نین

حاڵی نابین...

 

*اقیانوس 



ره‌سم له‌ ئانتۆنێن ئارتۆ

شنبه 24 مرداد 1394

من تاکوو کوێ ئه‌منم؟

نویسنده: دیاکو   طبقه بندی: همه و هیچ، 

من تاکوو کوێ ئه‌منم

من له‌ مه‌هاباد ئه‌منم و له‌وێ که‌ ده‌چم بۆ لای خوار ده‌بم به‌ من

من ساڵیانی زووم و

ئه‌من ساڵیانی ئێستام

من ئه‌منم

ئائا هینه‌، وانێکه‌کانم وه‌بیره‌و هه‌روا دێته‌وه‌ بیرم

ئه‌وه‌ڵ جار که‌ ئه‌من خۆشیم دیت،

ئه‌وکاته‌ بوو ده‌ستم نابوو له‌ ناو خۆم

حه‌ح سه‌یره‌ که‌ ده‌ست له‌ خۆنان ،له‌ ئه‌سباب نان و نان و نان 

حه‌ح سه‌یره‌...

ئه‌من ده‌بم به‌ ئه‌وه‌ی دی!

ده‌بم به‌ کچه‌که‌ی جیرانمان

 ئه‌گه‌ خۆیان پێوه‌ده‌نا منداڵ 

ده‌بم به‌ پیره‌پیاوێکه‌ی حیزی کۆڵان ،

 ده‌ست له‌ ئه‌من وه‌رده‌ده‌م.

ئائا شتهایه‌کم هاته‌وه‌ بیر

هه‌م بۆ من و هه‌م ئه‌وه‌ی دیش

ئه‌وه‌ی هینده‌ی ئاره‌ق خواردو

ئاره‌قی وه‌پێش چاو که‌وت و

 هینده‌ ڕه‌شاوه‌و 

ئه‌منی بوو به‌ سه‌له‌فی

ئه‌وه‌ی هینده‌یان خۆپێوه‌نا 

به‌ نه‌عله‌تی کرد کوردو بوو به‌ عه‌جه‌م

ئه‌وه‌ی هیندیان گاو بوو به‌ مانگایه‌کی بێ شیر

ئه‌وه‌ی له‌سه‌ر ماتۆر مرد و هه‌موو ڕۆژێ،

 بۆی ده‌گڕی دایکی به‌ کاتی نان خواردن  و

ده‌لێ :

تۆ بلێی ده‌ستاوی فریشته‌کانی خودای پێ خۆش بێ ؟

ئائا دێته‌وه‌ بیرم ئه‌گه‌ پاسدار ده‌یانکوشتم

ئه‌گه‌ خوێنیان ده‌ڕشتم

پیاوه‌ پیره‌که‌ی ناو شه‌ری ناوخۆم

 که‌ به‌یانی زوو به‌ ده‌ست نوێژه‌وه‌ ده‌چووم به‌ره‌و مزگه‌وتی سوور

که‌چی گوڵه‌یه‌کی دمۆکرات خواز قوونێی گام و

گوڵه‌یه‌کی سووری عیدئاله‌تیش قه‌ڵبی هه‌ڵکۆیم

به‌لام باش بوو به‌ گوڵه‌ی پاسدار نه‌تۆپیم.

من ژنه‌ بێوه‌ژنه‌که‌م که‌ ده‌ ساڵه‌ له‌به‌ر منداڵه‌کانم

له‌گه‌ڵ هیچ پیاوێک نه‌خه‌وتووم و

جگه‌ له‌ چاو ترووکاندنی پیاوه‌ سه‌بزی فرووشه‌که‌ هیچم لێ نه‌قه‌وماوه‌.

من ئه‌منم،

کوردێکی زاپاتیست له‌ خه‌یابانه‌کانی تاران!

به‌ ده‌ هه‌زار تمه‌ن له‌ گیرفانم دا عه‌رد ده‌پێوم و

هه‌زار تمه‌ن ده‌ده‌م به‌ نووشابه‌یه‌ک و

به‌ ده‌ستێک نووشابه‌که‌ ده‌گڕم و 

 ده‌سته‌که‌ی دیکه‌شم ده‌خه‌مه ‌پشتم و

دوای هه‌ر قومێک

چاو له‌ نووشابه‌که‌ ده‌که‌م بزانم چه‌ندی تێیاماوه‌.

ئه‌وه‌ی دیکه‌ ئه‌منه‌!

ئه‌وکات که‌ به‌ تورکی ده‌لێ بژی کوردستان

ئه‌وکات که‌ منداله‌ ده‌وله‌مه‌نده‌ به‌لام له‌ قوونێی چوه‌

ئه‌وکات که‌ کچێکی به‌ ته‌نیامه‌ له‌ کۆڵانێکی تاریک و

ئه‌من ده‌ستی بۆ ده‌به‌م.

نانا ئه‌وهاش نیه‌ کاکی خۆم،

من هه‌میشه‌ش ئاوا نه‌بووم

من نوێژکه‌ر بووم

من بێ خودا بووم

تۆبه‌کار بوومه و

پیاویان له‌سه‌ر گرتوم

من شاگرد ئه‌وه‌ل و ئاخری قوتابخانه‌کان بووم

من هه‌مووم

هه‌مووش ئه‌منه‌و

من دووم، سێم چوارم پێنجم شه‌شم حه‌وتم هه‌شت نو ده‌

یانزده‌ وه‌ره‌ به‌سه‌ر من دا بازده‌

رۆژ ئه‌منه‌

تیشکی رۆژم

خۆم کوێر ده‌که‌م،

تا ئه‌وه‌ی دیکه‌ نه‌بینم

ده‌سووتێم و ده‌تسووتێنم

خۆڵه‌مێشه‌که‌م ده‌بووژێته‌وه‌و

ده‌بمه‌وه‌ خۆم

وا ژیله‌مۆم، ژیله‌مۆ ، هه‌لده‌ستمه‌وه‌

هێزم هێز ده‌چمه‌وه‌ ناو له‌شما‌و

دێمه‌ ناو له‌شتا‌و

وه‌ک مچڕۆک به‌ گیانت دا ده‌رۆم

ده‌ بمبیننه‌وه‌!

من له‌ هیچ شوێنێک نیم نا

له‌ ژووری ژوور دام

ده‌ره‌وه‌م نه‌ماوه‌و نادیارم

من هه‌ستان له‌ خه‌وی ئێوارانم و

به‌ شه‌و نانووم

ئه‌ویش نانی به‌یانان زوو

که‌ نایخۆم و فره‌ی ده‌ده‌م

به‌ شه‌و به‌لام

به‌ شه‌و گوێ له‌ مۆسیقار ده‌گرم

به‌ شه‌و عاشقی خۆم ده‌بم و

به‌ شه‌و ڕه‌قم له‌ ئه‌وه‌ی دییه‌ و‌

 به‌لام ئه‌من ئه‌وه‌ی دیکه‌م

ئه‌وه‌ی دیکه‌ له‌ ناخم داو

ئه‌من هه‌ر ئی ئه‌و ساته‌م و

ساتی دیکه‌ ئه‌وه‌ی دیم

ساتی ساتان داپێم بڵێ

من تاکوو کوێ،

 ئه‌وه‌ی دیم؟


شنبه 20 تیر 1394

من و خۆم

نویسنده: دیاکو   طبقه بندی: همه و هیچ، 

نه‌ ده‌کرێت بنووسی، نه‌ ده‌کرێت نه‌نووسی ، نه‌ ده‌کرێت فارسی بنووسی نه‌ کوردی ، به‌لام ناچاری که‌ ده‌ست پێپکه‌ی به‌ نووسین جا به‌ هه‌ر جوورێک که‌ بۆت بکرێت. ئه‌م کات که‌ قه‌راره‌ بۆ زانکۆ یان بۆ یه‌کێک بنووسی له‌ هه‌موی ناخۆشتره‌، هه‌ر ووشه‌یه‌ک که‌ ده‌ینووسی ئازارێکه‌ که‌ له‌سه‌ر جه‌سته‌ت جێگای ده‌مێنێته‌وه‌. به‌لام ئه‌وکات که‌ ده‌تهه‌وێ بۆخۆت بنووسی که‌مێک باشتره‌ ، ئینجار نازانی خۆت کێی ؟ خۆت لێ وون ده‌بێت . خۆت و "من" وون ده‌که‌ی ، ئیتر له‌ نووسین له‌باره‌ی "من" دا سه‌ره‌جێژه‌ ده‌گری، ئه‌من چه‌ندانه‌م؟ و خۆم چوون بیر له‌ "من" ده‌که‌مه‌وه‌. هه‌میشه‌ نووسین ده‌ستپێکردن سه‌خته‌، ئه‌وانه‌ی که‌ بۆیان سه‌خت نیه‌ زیاتر وه‌ک رۆژنامه‌نووسه‌کان وان که‌ هه‌موجارێ بۆ‌‌ هه‌مو بابه‌تێکی شابلۆنه‌که‌یان ده‌ردێنن و ئینجار ووشه‌کان وه‌ک چیمه‌نتوو تێده‌که‌ن و ته‌نیا قووروچلپاوێک ده‌نووسن که‌ که‌س نایخێنێته‌وه‌ جگه‌ له‌و جه‌ستانه‌ی که‌ رووحیان تیانیه‌."من" هێشتاش له‌ نێوان سێ یان چوار یان زیاتر "من"ی دیکه‌دا وون ده‌بم و به‌زۆر خۆم ده‌بینمه‌وه‌ ، دونیا ده‌شتێکه‌ که‌ "من"کانی خۆم له‌ نێوان هه‌زاران هه‌زار "من"ی دیکه‌ خۆی ده‌بینێته‌وه‌و وون ده‌کات. جه‌سته‌مان هه‌میشه‌ له‌ نێوان دوو یان زیاتر ڕێگادا گیری کردوه‌، هه‌ر بۆیه‌ ماندووین له‌ زۆرها شت، له‌ رۆیشتن و له‌ راوه‌ستان. هیچ وته‌یێک له‌وه‌باشتر ئه‌م حال و وه‌زعه‌ به‌ ووشه‌ ناورته‌نێت که‌ دۆلووز له‌ ئارتوور رێمبۆی نه‌قل ده‌کات : من، ئه‌وه‌ی دیکه‌یه‌!


painter : Jean Philippe Arthur Dubuffet (31 July 1901 – 12 May 1985)

دوشنبه 8 تیر 1394

ئێدگار ئالێن پۆ – شه‌عری سروود

نویسنده: دیاکو   طبقه بندی: همه و هیچ، 

پنجشنبه 17 اردیبهشت 1394

گریز از زندگی

نویسنده: دیاکو   طبقه بندی: همه و هیچ، 

همه‌ ی ما از آن خواب ها دیده‌ایم که‌ ناگهان از یک مکان بلند سقوط می کنیم، فروید می گوید به‌ این خاطر است که‌ در کودکی، بزرگترها مارا بالا پایین می کردند، برای چند لحظه‌ بین آسمان و زمین ماندن و بعد دوباره‌ به‌ آغوش بزرگترها برمی گشتیم. با این حال ما سقوط را سانسور شده‌ فهمیدیم چراکه‌ هیچوقت زمین را لمس نکردیم، هیچگاه خواب هایمان نگذاشتند به‌ سطح زمین اثابت کنیم ، جایی بین آسمان و زمین معلق.
خبر خودکشی فریناز.خ به‌ سرعت در فضای مجازی پخش شد، حداقل چند روزی این خبر خوراک خوبی برای مغزهای متصل به‌ اینترنت است، وایبرها از عکس هایش پر می شوند و مثل همیشه‌ همه‌ی ایدئولوژی ها سعی در سهیم بودن از این مظلومیت خواهند کرد.
وضعیتی که‌ او در آن گیر افتاد، یک بن بست بود، اما نباید فراموش کرد که‌ بن بست جزئی ازحرکت است، باید دید بعد از  بن بست چه‌ چیزی در انتظار است. یک بن بست فاشیستی؛ در اتاقی در طبقه‌ی چهارم بر او بسته‌ می شود، نمی توان تصور کرد در آن لحظات چه‌ فکرهایی به‌ ذهنش رسیده‌ است، چقدر به‌ امید آزادی و رهایی اش فکر کرده‌ است و ناگهان درک کرده‌ است دیگر مسئله‌ رهایی نیست، مسئله‌ تنها گریز است.
یک ماشین میل که‌ هنوز به‌ چیزهایی که‌ خودش می پسندد میل می ورزد و فضای آن نیاز فاشیستی (تجاوز) را قلمروزدایی می کند، همین تکثیر درهاست که‌ او را به‌ خودش دوباره‌ متصل می کند اما کسی نمی داند پشت یک در چه‌ چیزی نهفته‌ است و دقیقا همین خصیصه‌ است که‌ گریز را ممکن می سازد. کسی که‌ در برابر اینکه‌ به‌ یک  گوشت بی خاصیت تبدیل شود، مقاومت می کند گریز را انتخاب می کند. در آن اتاق هتل تنها جای گریزی که‌ می یابد پنجره‌ است!
مرد اول (صاحب هتل) و مرد دوم (آن بی همه‌ چیز) آنهایی هستند که‌ باید از دستشان خلاصی یافت، آنها همه‌ جا هستند، مشکل اینجاست که‌ اجتماعات خ
ُرد پر از این آیشمان ها است و فرینازها مدام درحال گریز هستند، هرچند که‌ اینبار گریز منجر به‌ مرگ شد.
وضعیت او بسیار پیچیده‌ است، اگر به‌ این رذالت تن می داد نیز دوباره‌ می مرد چراکه‌ تمامی مردم او را انکار و نفرین می کردند، و اگر از آن پنجره‌ به‌ ایوان طبقه‌ ای پایین تر می افتاد و زنده‌ می ماند بازهم نمی توانست چنین روزی را فراموش کند و تا ابد برای او  به‌ صورت یک رنجوری باقی می ماند.
آیا بعد از این اتفاق نباید در شهرهای نزدیک مهاباد منتظر بمانیم که‌ پدرها و مادرها و برادرها از کار بیرون خانه‌ دخترهایشان ممانعت کنند؟ دقیقا فاشیسم کارکردش همین است؛ بستن راه های دیگری. مرد اول و مرد دوم فاشیست های کوتوله‌ ای که‌ نه‌ تنها دلیل این خودکشی هستند، بلکه‌ وضعیت را برای دیگر زن های کارگر سخت تر کردند.
 متاسفانه‌ برای فریناز دیگر گریز معنایی ندارد ، گریز تا جایی گریز است که‌ به‌ زندگی ربط داشته‌ باشد، وقتی به‌ مرگ می رسیم ریزوم می سوزد و دیگر از جایی دیگر جوانه‌ نمی زند.
فریناز خواب های ما را با بدن خودش تکمیل کرد و به‌ زمین اصابت کرد، دیگر هیچ دست و آغوشی تحمل گرفتن او را بین آسمان و زمین نداشتند و آن توهم مسخره‌ی به‌ زمین سقوط نکردن ما را از ما گرفت. از این به‌ بعد آن هتل 4 ستاره‌ اگر 400 ستاره‌ هم شود همه‌ی ستاره‌هایش خاموش و بی نور اند.

آمار سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید این ماه :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بروز رسانی :